TREFZEKERHEID, 18 Sept 2014

Aanwezig : Belinda, Maya, Henk II, discussieleidster Myriam en gastheer Henk II

Trefwoorden: sport, concentratie, inspanning, non-dualiteit, ‘inner-drife’, plan, NU, zelfkennis, vrijheid, mijn pad - mijn doel, vertrouwen, meditatie, intuïtie, inner stem, gevoel, ratio, discipline;

Belinda kende het woord voornamelijk uit de sport. Bij basketbal bij voorbeeld is het belangrijk om de bal door de korf van de tegenstander te werpen. Hoe groter de trefzekerheid hoe beter. Er is een duidelijk doel en met goede concentratie en inspanning kunnen we vaker het doel treffen. Concentratie en inspanning worden hier deel van trefzekerheid.

Bij Henk R. was het belangrijk om van een non-dualiteit uit te gaan en dan valt trefzekerheid als bewuste actie weg. ‘Dingen gebeuren zoals ze gebeuren en alles wat er is komt ‘zonder moeten’ tot stand.

Maar dan vroeg Henk v.R. wie er dan beslist als dingen gebeuren…???

Er is blijkbaar een bepaalde spiritualiteit die achter de dingen staat:” het gebeurt”…antwoord Henk R. weer.

Maya kon naar eigen zeggen ‘niets’ met het woord ‘trefzeker’, zij volgt een ‘inner drife’. Henk II was benieuwd hoe het dan was met de vrije wil? ‘Nou’, zegt Maya ‘soms lukt het en soms niet’.

Henk II kon dat niet helemaal accepteren, want hij was van mening dat je toch wel een plan nodig hebt om dingen te regelen.” Als je een patatzaak wil openen moet je toch patatzaakdingen kopen en regelen en kan je niet ineens op de bloemenveiling staan om bloemen te scoren.” Maar Maya vond dat het dan wel de bedoeling was om toch die bloemenzaak te doen en blijkbaar past dat beter bij je. Dan was de patatzaak niet de juiste keuze en is het helemaal in order om die bloemenwinkel te openen in plaats van de patatzaak.

Belinda net als Maya probeert te leven in het NU en daar hoort erbij dat je voelt wat goed voor je is. [Zelfkennis is daar een voorwaarde van.]

Henk II vond het niet zo simpel omdat soms lichamelijke beperkingen je belemmeren in je vrijheid. 

We kunnen niet allemaal onze ‘inner drife’ volgen meent hij omdat sommige mensen gewoon beperkt worden. EN dan kunnen ze ondanks dat ze graag dit of dat zouden willen gewoon niet hun ‘inner drife’ volgen. En hoe kunnen we dan weten wat onze pad, ons doel is als ons gevoel zo afwijkt van onze mogelijkheden ?

Ook het woord horoscoop kwam langs….’ja,…misschien was dat een mogelijkheid om erachter te komen wat mijn pad is en wat mijn doel in dit leven zou moeten zijn.

Henk I bedacht zich nu en vond dat het gevoel niet altijd zo duidelijk is en dat we niet zo makkelijk ons gevoel kunnen volgen. ‘Vaak’, zij hij ‘zijn we speelbal van omstandigheden.’ De werkelijkheid is dan volgens hem ineens weer anders dat we in eerste instantie dachten en dan is er geen ‘trefzekerheid’ en die was er dan ook niet omdat we fouten makten en het lot met ons speelt.

Dan noemde hij vertrouwen. Hoe meer vertrouwen we hebben hoe beter we kunnen accepteren dat ‘ de dingen zo gebeuren als ze gebeuren’. Henk zij dat hij niet ervoor kiest om de woorden te gebruiken die uit zijn mond kwamen. Het gebeurde met hem,…dat wil zeggen hij denkt daar niet lang over na. ` 

 

Dan kwam het woord meditatie en wat meditatie is in de ronde. Maya vond dat je jouw gedachtes niet stop kon zetten en dat je dat ook niet zou moeten willen. Henk II vond wel dat meditatie het doel had om gedachtes tot rust te brengen. Henk I vond dat we ‘gewoon getuige konden zijn van wat zich voordoet.’

Voor Henk II was het belangrijk dat onze 5 zintuigen op elkaar afgestemd waren: Juiste dingen kunnen met aandacht volbracht worden als onze zintuigen meespelen.

Maar Belinda kwam met intuïtie. Zij vond dat er een inner stem was en die moeten we goed proberen te horen zodat we de weg vinden en dat we “de weg van het hart” kunnen voelen. Maar of we nu in het zwart schieten met die pijl of niet is niet essentieel. Soms, vertelt Maya, heeft zij bij boogschieten het doel precies geraakt en soms niet,...

Trefzekerheid had met gevoel te maken maar ook met ratio. In onze groep waren meer mensen ervan overtuigd dat het gevoel belangrijker was dan de ratio. Maya noemde: ‘…de kramp van de onzekerheid’ ontstaat zodra we niet werkelijk onze weg kunnen voelen en volgen.

En ook het woord discipline kwam om de hoek kijken. In het retraite voelde Henk I alle vrijheid, toen hij een precies dagschema en rhythme opgelegd kreeg. Maya heeft haar eigen programma en voelt daar haar vrijheid in. ”of ze heeft er zin in om iets te doen/ of niet” en deze vrijheid nam ze volgens haar eigen zeggen ook in het volgen van regels van de maatschappij.

Ik wilde nog weten wat trefzekerheid in de natuur met zich meebracht. Henk II moest dan heel gouw aan een leguaan denken, die met zijn tong ‘trefzeker’ een insect vangt.

Hij vond dat een bewijs voor een feit: hoe trefzekerder het dier was hoe gemakkelijker hij/zij buit kon maken en eten. Voedsel of geen voedsel hing duidelijk af van het feit hoe alle zintuigen met elkaar samenwerken. Bij een appelboom 

kwamen we te horen dat de beweging, de groei en de verandering alles volgens een duidelijk plan ging. En er was een einddoel, namelijk de appel die valt en in zich weer de kern van een nieuwe boom draagt. Maar waar stond dan in de natuur verstand, bewustzijn en vrijheid…?

We kwamen terug op de mens. Trefzekerheid was volgens Henk II niet zo simpel, want we maken verkeerde keuzes,… en het was voor hem niet zo simpel. Maar hiervoor zouden we een scheidsrechter nodig hebben die beslist en oordeelt om uiteindelijk te zeggen wat een goed of verkeerde keuze was,…Trefzekerheid kan relatief zijn,…want zoals Maya altijd zegt: “Het leven is een leerschool die we achteraf begrijpen.”

Als we dus in alles een doel zien, of beter in alles een resultaat zien van een plan,...dan moet toch ergens iets zijn wat die plan modelleert. Trefzekerheid bracht ons dus ook naar “the grand plan”,…en als we die ieder dag een beetje duidelijker voor ons inwendig oog krijgen, kunnen we waarschijnlijk spreken van meer inzicht in het leven.

R U I M T E Donderdag 21-11-13

Voor de associatie ronde legde ik de verband tussen ruimte en tijd. Misschien is het wel zo dat we zonder tijd geen ruimte hebben. Als we dat doordenken voelt het als goed. In de wetenschap wordt tegenwoordig ook van ruimtetijd gesproken. Ook de Inka’s hadden deze erkentenis al. (zij noemden ruimtetijd Pacha). Is er een circulaire ontwikkeling gaande ? In de praktijk betekent dat dat we tijd moeten inplannen als we ruimte willen geven. Als iemand non-stop aan het praten is bijvoorbeeld,…waar de ademhaling niet voelbaar is en de mens aan de andere kant van de communicatie geen mogelijkheid krijgt om op zijn buurt iets te zeggen,…dan geven we geen ruimte omdat we geen tijd geven. 

In ons westers denken schijnen we dingen te willen ordenen en dat doen we vaak met definitie. Deze definitie deelt begrippen en van eenheid wordt dualiteit.

Twee deling:

Thema : Evenwicht

23 Mei 2013

                                      

Sleutelwoorden: water, ademhaling, klok (en haar slinger), fietsen, het goddelijke of absolute of de reden van alles, Vermeer, lachen en huilen…, gezondheid vs. ziekte, predator en prooi, actie vs passiviteit, dag en nacht, eenheid, de zon;

                                     

Allereerst probeerden we een soort definitie voor waar we over zouden gaan spreken en denken. Johan had een definitie: 

"evenwicht is de toestand  van een systeem zodanig

Lichaam en geest 18 April 2013

Sleutelwoorden: Frequentie, licht, verstand, EEN

Johan begon met een verheldering van de verschillende mogelijkheden om het een van het andere te reduceren (of lichaam is eerst en daaruit ontstaat geest (= i.e. van verstand), of andersom. ) Dat is dan een monistische zienswijze.

Stillstaan 15 November 2012

Stillstaan

We leven in een snelle tijd. Er heerst een tijdgeest (paradigma) die ons zegt "time is money",...dus is het bijna een logisch gevolg dat mensen niet meer in een normaal tempo lopen maar zelfs ook bijna rennen als ze thuis zijn (soms zijn het alleen de gedachtes die constant aan het rennen zijn). Kunnen we nog zonder waardeoordeel rustig niets doen en ons niet schuldig voelen, dat we niet ook met iets bezig zijn? Wat doet "stilstaan" met ons,...en wat is het überhaupt? Velen zullen meteen aan 'panta rhei' (van Heraclitus) denken - "alles stroomt", maar ook andere filosofen gaven hun gedachten: Onder meer Plato ("Niets is ooit, maar alles wordt"), Ovidius ("Omnia mutantur, nihil interit" – "alles verandert, niets gaat ten gronde") en Aristoteles ("Niets is standvastig."). Kan er een stilstaan in beweging zijn?

De avond ging grofweg over drie verschillende aspecten van “stilstaan”:

Persoonlijk stilstaan (meditatie, rust voor goede keuzes, bewustzijn en genot; tijdsgevoel-waarneming)

Maatschappelijk stilstaan (politiek, kapitalistisch en economisch)

Linguïstisch stilstaan (ideeën en gedachten die ons doen stilstaan)

Nadat ik mijn verhaal van een katje had verteld kwam Henk I met de associatie van het Booimans museum en de ruimte waar zo veel spiegels waren dat je jezelf oneindig keer

DANKBAARHEID

Filosofisch Café Donderdag 19 Januari 2012

Wat doet dankbaarheid met ons? …maakt ons gelukkiger
Waar komt het woord vandaan ? Etymologie: dank [erkentelijkheid] middelnl. Danc [gedachte, wil, dank] de betekenis ‘gedachte’ is de oudste; het woord is afgeleid van d e n k e n,…verheft ons
Hoe herkennen we dankbaarheid bij onszelf en hoe zien we het bij anderen ?...in een glimlach, in en positieve uitstraling, in woorden
Is dankbaarheid een menselijke eigenschap ? …neen,…huisdieren en paarden kunnen hun dankbaarheid ook tonen.
Is het verbindend ?....Ja
Kan eer ooit te veel dankbaarheid zijn ?…ja (mannen),…en nee (vrouwen)________________________________________________________________________________
We vonden voor alle vragen vrij gemakkelijk antwoorden.
Henk II begon met ‘overvloeien’ van dankbaarheid toen hij vader werd en het baby zag ; vreugde en blijdschap deden hem overstromen…Dit is een zeer individuele aanschouwing van dankbaarheid, dus we moesten duidelijk onderscheid maken tussen,…dankbaarheid voor iets, dat op een persoon was gericht of dankbaarheid die naar een groter iets of was gericht (de almachtige, een godheid, de oneindige energie…er zijn vele namen voor eenheid). Hier was voor de groot denkers ook de verschil in systemen belangrijk,…in Noord Korea moesten mensen de straat op om dankbaarheid te betuigen,…een toneelstukje. Iets wat niet echt is,…maar daar spraken we later niet meer over.
Johan vond het zeer interessant dat hij door van de etymologie van het woord te horen een ander aspect van dankbaarheid te realiseren,…het is niet alleen een emotie, maar heeft ook rationele aspecten. Deze rationele aspect hebben wij waarschijnlijk het beste verklaard met het woord bewust. Als we bewust leven wil dat zeggen dat we overdacht iets doen of voelen…het is niet puur instinct maar komt voort uit een combinatie van voelen en denken. En dat maakt dat het begrip voor de term in kwestie uitstijgt boven gewoon gevoel of gewoon ratio…in de combinatie is het hoger niveau dat gelijktijdig ook dieper gaat, zoals Ingrid dat weer heel mooi verwoorde.
Ingrid werd zich bewust van het fijt dat ze niet zo vaak dankbaar was op een dag,…En Henk III zij op gegeven moment, …”als je het zo bekijkt, dan moet je eigenlijk de hele dag door dankbaar zijn voor wat je hebt ”,…”want je kan niet zonder anderen,…niet zonder materie en niet zonder andere mensen,…je bent altijd afhankelijk – en dus dankbaar”. Maar we kwamen uiteindelijk bij het onderscheid van onbaatzuchtige dankbaarheid en dankbaarheid die iets terug verwacht…en als men leert dankbaar te zijn zonder iets terug te verwachten,….--- nou dat is een deugd en we waren het allemaal met elkaar eens dat: Als je deze levenshouding had (in onbaatzuchtige dankbaarheid leven), dan was je een gelukkiger mens.
De definitie hebben we nog niet helemaal gevonden: Maar het begon zo:
[Geformuleerd door Guusje aangevuld door mij:] “Dankbaarheid is een gemoedstoestand die ontvlamt vanwege een bewust besef van de werkelijkheid, die ons nederig laat worden voor iets of voor alles wat we hebben, waar en hoe we zijn op deze aarde.”
Maar lezers voel je vrij om betere definities bij te dragen !

Leven na de dood (met dank [!]door Henk van Roekel)

Leven na de Dood?


In onze moderne tijd is de heersende opvatting: je leeft maar een keer. Je moet er dus het maximale uithalen. Ook worden er miljarden euro's uitgegeven om maar zo lang mogelijk te blijven leven. Maar is de dood wel zo erg?

Sinds een paar weken hebben we een leuk jong poesje. Vol levenslust en rare sprongen. We hebben dit poesje omdat de oude is doodgegaan.
Steve Jobs, de onlangs overleden oprichter van Apple, vond de dood ook een mooie uitvinding, want daardoor ontstaat er ruimte voor het nieuwe.
Maar voor een individu is het natuurlijk niet leuk om dood te gaan. Maar misschien valt het mee. Misschien blijft er iets van ons door leven.
Als we onbevooroordeeld op zoek gaan naar aanwijzingen kunnen we misschien iets vinden.

In het verre verleden zien we dat de meeste volkeren een sterk geloof hadden in een leven na de dood.

Epicuris, de griekse wijsgeer was een atomist. Hij geloofde dat alles uit atomen bestaat, en dat ons lichaam na onze dood ook uiteenvalt in atomen en verder blijft er niets over. Maar de grootste griekse wijsgeren zoals Socrates en Plato waren wel degelijk overtuigd van een leven na de dood. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de toespraak van Socrates tot zijn vrienden op de dag dat hij de gifbeker moet drinken. Onder andere zegt Socrates volgens Plato's Phaedo: En noemen wij dat niet de dood: de scheiding en de bevrijding van de ziel uit het lichaam. enz.
Ook de Egyptenaren en de Tibetanen waren overtuigd van een leven na de dood wat onder andere blijkt uit hun dodenboeken.

Maar dit alles is natuurlijk geen bewijs. Als we bewijzen willen kunnen we kijken naar

-wat mediums ons te vertellen hebben

-bijna dood ervaringen

-gedeelde doodservaringen of sterfbedvisioenen.

De meeste mensen denken bij mediums aan dit soort dingen: Ik zie uw overleden kind, man, of vriend achter U staan. Het gaat goed met hem/haar en ik moet doorgeven dat U verder moet gaan met Uw leven. Dit soort mededelingen zeggen helemaal niets. Kunnen ook geraden zijn of door telepathie verkregen zijn.

Bewijs kunnen we krijgen als we het leven en werken van Frederick W.H. Myers bestuderen. F. Myers was bij zijn leven school inspecteur in Engeland. Hij was van jongs af aan gefascineerd door de dood. Maar hij was niet tevreden met iets te geloven. Daarom was hij mede oprichter van de Society for Psychical Research.
In zijn leven heeft hij heel veel onderzoek naar paranormale zaken gedaan en veel boeken geschreven. Maar het echte werk begon pas na zijn dood in 1901.
Bij verschillende mediums over de hele wereld kwamen onsamenhangende berichten door met de mededeling dat ze naar de S.P.R gestuurd moesten worden.
Daar werden de berichten samengevoegd en kwamen er allerlei klassieke gedichten en werken tevoorschijn. Dit zijn de zogenaamde cross-correspondences.
Als meerdere mediums onbegrijpelijke mededelingen doorkrijgen van een onbekende persoon, en na samenvoeging en controle blijkt dat de informatie van de overleden Myers afkomstig moet zijn, dan kan dat geen telepathie zijn. En dan is het bewijs geleverd dat in ieder geval de intelligentie van de Heer Myers nog bestaat en kan communiceren.

Bijna dood ervaringen zijn voor het eerst verzameld door Dokter Elizabeth Kübler-Ross. Later heeft ook psychiater Raymond Moody onderzoek gedaan.
In ons land heeft de cardioloog dr. Pim van Lommel ook onderzoek gedaan en daarover het boek

Eindeloos bewustzijn

geschreven. Dr. van Lommel geeft regelmatig lezingen over dit onderwerp.

De belangrijkste kenmerken van een bijna doodervaring zijn:

Vrede en rust, de pijn is weg
Uittreden, boven je lichaam zweven
Verblijf in een donkere ruimte
Door een tunnel naar het licht
Landschap met prachtige felle kleuren, bloemen en muziek
Ontmoeting met overleden personen
Ontmoeting met wijs lichtwezen.
Levensfilm, waarbij je ervaart wat je een ander hebt aangedaan, door de ogen van die ander.
Het ervaren van een grens. Als men erover gaat komt men niet terug
Terugkeer in het lichaam. Meestal een nare pijnlijke ervaring

Erg opvallend van de BDE is dat het niet uitmaakt of je gelovig of atheist bent. Ook de cultuur waar je uit komt is niet belangrijk.
Na de ervaring zijn de meeste mensen wel gelovig of liever gezegd wetend geworden. BDE-ers zijn vaak erg veranderd, ze zijn spiritueel geworden, en hebben moeite het gewone leven weer op te pakken. En als de partner erg aards was ingesteld, kan dat grote problemen geven. Bijvoorbeeld een scheiding.

Beroemd is het verhaal van de patient die de verpleegster wist te vertellen waar ze zijn gebit had neergelegd toen hij hersendood werd gereanimeerd. Weer bijgekomen bleek dat de patient zijn hele reanimatie van bovenaf had gezien. En hij kon de verpleegster die zijn gebit kwijt was ook vertellen in welke la ze het had gelegd.
Uit de studie van dr. van Lommel blijkt dat ongeveer 20 procent van de bijna dood patienten een BDE heeft.

Naast de BDE's zijn er ook GDE's Dat zijn gedeelde doodervaringen of sterfbed visioenen.
Dit zijn ervaringen van de mensen die bij het overlijden aanwezig zijn geweest.
Het nieuwste boek:

Een blik op de eeuwigheid

van Raymond Moody gaat over dit onderwerp. De GDE's bevatten vaak dezelfde elementen als een BDE, maar nu word het gezamelijk ervaren.

Dr. Moody kwam tot het schrijven van dit nieuwe boek omdat een collega van hem, dr Jamieson, hem vertelde wat ze had meegemaakt tijdens het overlijden van haar moeder. Haar moeder kreeg een hartaanval en dr. Jamieson begon gelijk met hartmassage. Helaas werkte dat niet en de moeder overleed. Opdatzelfde moment zweefde ze samen met haar moeder boven het dode lichaam. In een hoek van de kamer zag ze een breuk in het universum waar een fel licht uit kwam en waar ze familie en vrienden uit zag zweven. Even later zweefde haar moeder samen met de vrienden naar dat licht en sloot het gat zich in een soort draaikolk. Ook het licht doofde. Nog veel meer van deze getuigenissen vind je in bovenvermeld boek van Dr. Moody. Veel mensen zien dat de kamer vervormt, vaak zien ze een soort grijze mist uit de borst opstijgen tijdens het overlijden. En ook wordt in die mist regelmatig een lichaam waargenomen dat opstijgt. Vermeld moet nog worden dat ongeveer 10 procent van de mensen die aanwezig zijn bij een overlijden dit soort dingen waarneemt.

Voor wie het bovenstaande nog niet genoeg is, is er nog de studie van Prof. Gary E. Schwartz. Professor in de psychiatrie, neurologie en chirurgie aan de universiteit van Arizona. Dr. Schwartz heeft een onderzoek gedaan naar leven na de dood met behulp van Amerika's beste mediums. Dit staat beschreven in

The afterlife experiments

uit 2002.
Om telepathie en voorkennis uit te sluiten werd ervoor gezorgd dat de Mediums de patient of zitter niet konden zien of horen en dat ze elkaar uiteraard ook niet kenden. Dan werden er allerlei vragen gesteld over overleden personen en alle specifieke antwoorden werden opgeschreven. Na afloop werd alles gecontroleerd en statistisch verwerkt. Ongeveer 80 tot 90 procent van de doorgekomen informatie bleek juist te zijn. Ook kwamen er regelmatig personen en informatie door die volledig onbekend was bij alle aanwezige personen, maar die later na controle toch juist bleek te zijn. Wie meer weer weten over dit onderzoek moet het boek met de tabellen en methodes maar lezen.

Persoonlijk heb ik geen bijzondere waarnemingen gedaan bij een overlijden. Wel heb ik van een verpleegster die ik goed ken gehoord, dat zij in een droom bezocht werd door een patient van haar die afscheid kwam nemen. De volgende dag bleek dat de betreffende patient overleden was.


Sceptici zeggen dat BDE's worden veroorzaakt door zuurstofgebrek van de hersenen. Maar iemand die alleen maar aanwezig is bij een overlijden zoals bij GDE's heeft natuurlijk geen zuurstofgebrek. Volgens de sceptici is bovenstaand verhaal trouwens allemaal onzin, want je bent tenslotte je brein volgens hersengeleerde Dick Swaab. Wat ik ervan begrijp is dat hersengeleerden bepaalde activiteiten kunnen koppelen aan bepaalde plaatsen in de hersenen door het plaatsen van electroden en het maken van scans. Maar hoe het precies werkt en waar het bewustzijn zit hebben de heren geen flauw idee over. Maar het feit dat je een BDE achtige ervaring kunt localiseren of triggeren zegt helemaal niets over de herkomst of inhoud van de ervaring.
Als je aan de afstemknop van een radio draait trigger je ook iets in schakelingen van de radio. Ook kun je met meetapparatuur lokaliseren waar de trillingen zich bevinden. Maar dat is toch niet het bewijs dat de uitzending in de radio word gemaakt? Want dat is precies wat Swaab en Dawkins en andere wetenschappers ons willen laten geloven.
Dit even terzijde.

Conclusie.
Als je bovenstaande onderzoeken onbevooroordeeld bestudeert kun je concluderen dat het heel waarschijnlijk is, dat een gedeelte van ons voortleeft na de dood van het lichaam. Het lijkt erop dat we nog steeds een individu zijn al of niet met een astraal lichaam dat kan communiceren met de levenden via mediums, verschijningen of in dromen. Wie daar meer over wil weten kan het boek

Na de dood, Wat kunnen we verwachten

van David Fontana lezen. Dit is gebaseerd op onderzoek en allerlei tradities.

Uiteindelijk echter zal alles oplossen in het grote tijdloze bewustzijn want alles wat zintuiglijk waarneembaar en alles wat denkbaar of voelbaar is, is tijdelijk en dus eindig.
Maar dat duurt nog een hele tijd en intussen kunnen we genieten van deze en eventuele volgende werelden.

Tenslotte kun je je afvragen waarom zou ik me druk maken over een leven na de dood? Ik zie het wel, ik leef in het nu en geniet zoveel ik kan. Dat is een goede vraag. Maar in de praktijk blijkt dat die houding meestal leidt naar een grote gehechtheid aan het materiele leven, angst voor de dood, en veel onrust. In onze samenleving moet je genieten tot je erbij neervalt en je leven moet altijd opwindend en spannend zijn. Bovendien worden er miljarden uitgegeven om maar zo oud mogelijk te worden.

Mijn belangrijkste drijfveer is gewoon nieuwschierigheid. Ik wil de waarheid weten. Hoe zit ik in elkaar, waar kom ik vandaan en waar ga ik naartoe. En ik hou niet zo van geloven, want als je iets gelooft hoeft het nog niet waar te zijn.

Henk van Roekel
Rijswijk, november 2011

De drie Gunahs (satva-rajas-tamas)

Gister avond sprak Henk III over de 5000 jaar oude leer, kennis of wijsheid van de drie Gunahs. Wat zijn het ? Waarvoor dienen ze en hoe kunnen we praktisch in ons leven baat bij hebben als we iets over ze weten?

In de "Indiaase Bijbel" de Mahabharata heb je een deel, die de Bhagavad Gītā heet. De Bhagavad Gītā (letterlijk "Lied van de Heer") vormt een onderdeel (Bhishma Parva 23-40) van een zeer omvangrijk episch gedicht genaamd de Mahābhārata (letterlijk: "Groot India"), een boek geschreven door de wijze Vyāsadeva (Vyāsa, Bādarāyana), dat een grote rol speelt in het Hindoeïsme. Het is een boek waarin onder meer bij de voorbereiding van een de strijd van Arjuna, Krishna hem komt bijstaan en raad geeft. Hij overtuigd hem dat het onvermijdelijk is, om de veldslag aan te gaan, ook wil Arjuna het eigenlijk niet.

De meest belangrijke vraag die naar voren komt en waarover het gaat daarbij is: Wie ben ik?
Veel mensen zullen dat als een redelijk makkelijke vraag kunnen beantwoorden met: Ik ben : mijn naam, mijn familie, mijn status, mijn beroep, mijn bezittingen, mijn opleiding, mijn charisma, mijn omgeving, mijn afkomst, mijn genen, mijn brein of mijn hart etc. Maar als we verderkijken dan dat,eerlijk zijn en alles achtervragen, dan blijven daar vragen over:

Bij de drie Gunahs gaat het om bijvoegelijke naamwoorden: Ze spreken van eigenschappen die op verschillende tijden van de dag of van het leven in een mens meer aanwezig zijn dan andere.

De drie Gunahs zijn SATVA, RAJAS en TAMAS. Het zijn basiselementen van eigenschappen die bij elkaar horen.

Bij Satva hoort : stilte, helderheid, gezondheid, beleven zoals het werkelijk is, puur en helder, alert zijn, helemaal aanwezig zijn, efficient, een accuraat geheugen hebben, geluk, ongecompliceerde emoties etc.

Bij Radja hoort : hartstocht, verlangen, zich hechten aan, denken en voelen in middel en doel, rusteloosheid, denken en voelen in geven en nemen, opgewonden zijn, verdrietig, altijd voor een resultaat gaan, doelgerichtheid,

Bij Tamas hoort : geen beweging, traag, lui, domheid, duisternis, houdt vorm instant door begrenzing (anders zouden we 5 meters hoog worden), beperking, verstrooidheid, luiheid, we zien beperkingen, uitstelneigingen, geen zin hebben, niets mee te maken willen hebben, kleingestig zijn, de kluts kwait zijn

Ook voedsel kan eigenschappen van de drie gunahs bevorderen en versterken :
satva - salade, vruit, verse gerechten, evenwichtig en gebalanceerd in smaak
rajas - kruidig, veel specerijen, heet, veel mix
tamas - opgewarmd voedsel, klikjes, bedorven voedsel, niet mooi voor het oog en ook niet voor de neus

Terug naar de vraag : Wie ben ik?

Als we lijstjes maken, van wat alles nog meer bij de Gunahs hoort, zien we drie categoriën ontstaan. En wie zijn we dan ? De antwoord luidt. We zijn niet dit - nit dit.

Dat wil zeggen,...de eerste stap is een soort bewustwoording over de eigenschappen van de Gunahs: Als we ons verdiepen beseffen we steeds meer van welke eigenschap bij welke Gunah hoort of anders om; welke Gunah bij welke eigenschap hoort. Bijvoorbeeld: Ik ben gelukkig (satvi). Ik ben rusteloos (rajas). Ik ben lui (tamas).
Alle drie komen van verschillende Gunahs en alle drie kunnen we in verschillende momenten van de dag of week, maand, jaar, uur of minuut hebben. Tijd speelt niet echt een factor. Er is een waarnemer nodig die ons bewust maakt van de "bijvoegelijke naamwoorden" / van de eigenschappen, die we op dat moment net zijn. De waarnemer van ons verheldert de Gunahs, identificeert ze en dan komt de clou:

NETI NETI (sanskriet voor: niet dit - niet dit) We zijn uiteindelijk helemaal niet die Gunahs, die we in eerste instantie hebben gesorteert. De waarnemer van deze eigenschappen erkent de Gunahs en dan komt uiteindelijk bij de antwoord op de vraag: Wie ben ik ? Je bent geen van al die eigenschappen. Niet dit - niet dit.

Tja,...zo simpel is dit.